¨εις δε των κρεμασθέντων κακούργων
εβλασφήμει αυτόν λέγων:
ει συ ει ο Χριστός,
σώσον σεαυτόν και ημάς.¨

Ο φόβος ορίζει στου δρόμου το τέρμα
Το λύχνο θα σβήσει πριν φτάσει στο γέρμα
Η βάρκα το κέρμα το στίγμα στο δέρμα
Η ολοσχερής απάθεια για το χαμένο έρμα
Όποια εντύπωση κι αν θες να δώσεις
Όσες φορές κι αν με προδώσεις

Ο έρωτας γεννιέται στου θάνατου το σέμα
Σαν άστρο στης αυγής το θολωμένο τέλμα
Η κάψα το σπέρμα το ιμερτό βλέμμα
Και η αισχρή στοργή στο πονεμένο νεύμα
Επάλληλων κύκλων ακτίνες φωτός
Με τυφλώσαν του ονείρου παγίδες

Μακάριοι οι νεκροί ο νόστος των ψυχών
Ότι αυτών μόνον αυτών η βασιλεία των ουρανών
Το δάκρυ το αίμα η αλήθεια το ψέμα
Η νοσηρή πομπή προς το μακάβριο στέμμα
Η ιστορία θρυμματίστηκε ελάτε
Αποπέμπεται ο βάρβαρος θεός

ΠΑΡΑΒΥΣΣΟΣ
23.1.02