φη· γ φων βοντος ν τ ρήμ· εθύνατε τν δν κυρίου

Σάββατο 1 Μαρτίου 2014





















¨νέκυες κοπρίων εκβλητότεροι¨


Περνώντας οι στιγμές που κάνουν μια μέρα βαρετή
Αλέθουν και χαραμίζουν τις ώρες μ'έναν αλόγιστο τρόπο
Στριφογυρ
ίζοντας σ'ένα κομμάτι γη στην πόλη σου 
Περιμένεις κάποιος ή κάτι να σου δείξει το δρόμο
Κουράστηκες να κυλιέσαι στη λιακάδα 

Μένοντας σπίτι να κοιτάζεις τη βροχή
Είσαι νέος και η ζωή είναι μεγάλη 

Και υπάρχει χρόνος για χάσιμο σήμερα
Ώσπου μια μέρα καταλαβαίνεις πως δέκα χρόνια έχουν περάσει
Χωρίς κανείς να σου πει πότε να τρέξεις έχοντας χάσει τον πυροβολισμό του αφέτη
Και τρέχεις τρέχεις να φτάσεις τον ήλιο μα ο ήλιος βουλιάζει
Αγωνίζεσαι για να προλάβεις πάλι τον εαυτό σου
Ο ήλιος μένει ο ίδιος με κάποιο σχετικό τρόπο 

Ομώς εσύ είσαι μεγαλύτερος
Με λιγότερη ανάσα και πιο κοντά στο θάνατο
Κάθε χρόνος μικραίνει ποτέ δε δείχνεις να βρίσκεις το χρόνο
Σχέδια που είτε εκμηδενίστηκαν ή γίνανε μισή σελίδα προχειρογραμμένη
Κρεμασμένος στη σιωπηλή απόγνωση είναι ο εγγλέζικος τρόπος
Ο χρόνος έφυγε το τραγούδι τέλειωσε νόμιζα πως είχα κάτι ακόμη να πω


ΩΡΕΣ
22.6.12


στιχοι: Roger Waters