"αλλ'υπέρ αυτού αιθέρος ίστατο δήρις"

Αν χαράξεις το δρόμο και μου πεις την αλήθεια
Όση ώρα σε βλέπω να αιωρείσαι στο απέραντο φως 
Άλλο η νύχτα δε θά'χει ρημαγμένο κανένα
Πεταμένο φτιασίδι καμωμένο απλώς
Θά'ναι η νύχτα το θέατρο κι η μετάρσια πλάση
Στου εξώστη το άρρυθμο της σκηνής βουητό
Η περίσταλτη δόνηση της ανθρώπινης πτώσης
Το ελαφρύ σου βημάτισμα στη σκιά του νερού
Ανθισμένα τα πέρατα η φλεγόμενη λίμνη
Μια σειρά προσωπεία που φορούσα κι εγώ
Ένα άδειο καθρέφτισμα στη διάφανη όψη
Η ανάσα της φλόγας σα βροχή στον αγρό
Είναι η αγάπη ο δικός σου αγώνας
Είναι η προβολή σου στο υπαρκτό
Κι αν η στιγμή είναι ίχνος στον αιώνα
Είναι το άγγιγμά σου παντοτινό

ΛΗΘΗ
20.4.17